karışık...dingin...gergin...

Kilodan konuşmak istemiyorum bu aralar pek... Ama saldım çayıra durumları da yok... Dikkatli besleniyorum, su içiyorum, ara öğün yiyorum...Ama kendimi sıkmadan, zorlamadan...spor yapamıyorum sadece... Ona da yakın zamanda başlayacağım inşallah...
Kilodan daha önemli durumlar var çünkü bu ara... Eğitimimle ilgili bir sınava gireceğim 2 hafta sonra... İş yüzünden aklım da karışık zaten...Sınavım nasıl geçecek, sonrasında bir karar vermem gerekecek....Tüm bunları düşünmekten yoruluyorum, bazı günler (bugün gibi) baş ağrısıyla uyanıyorum ve tüm gün devam ediyor...

Her ne kadar konuşmak istemiyorum desem de, gündelik hayat devam ederken kilo aklımın bir köşesinde hep... Bu yıl çözmek istiyorum bu sorunu...Ama kendim, ama sporla, ama diyetle,ama destekle...Bir şekilde çözmeliyim ki hayatım daha yoluna girsin... Ki ben hiç bir zaman 50-60 kilo olmak isteyen biri de olmadım...Daha sağlıklı hissettiğim kilolar yeter bana... İlk hedef ikili rakamlar zaten... Sonra da belki 70'lerin sonları...Bana yeter de artar bile bence ... :))

Tüm bu işteki belirsizliğe, sınav gerginliğine, diyetteki istikrarsızlığa rağmen kendimi iyi hissediyorum nedense... :)) En sevdiğim huylarımdandır, pozitifliğim...Yeni bir yılın başlıyor olmasından belki de... İlk kez çok şey bekliyorum yeni yıldan... Kötü bir yıl geçirdim çünkü... Yılın büyük bir kısmında hastaydım...Sonrasında bir operasyon geçirdim...Rahatsızlığımdan dolayı işte verimli değildim... İşte kötü olmak beni gerdi, kendimi kötü hissettim sık sık...Vs...Vs...

Yeni yılda ; sağlığım fena değil, böyle devam etsin, kilo verme işi ivme kazansın, işte güzel ve başarılı bir yıl geçireyim...Çok gezeyim, çok güleyim, çok okuyayım, kendime çok zaman ayırabileyim...Herşey çok olsun...Kilomdan başka.. :)) Hatta biraz da aşk olsun...Gelsin beni bulsun...

Kötü olan herşey bu yılda kalsın...Tükenip gitsin... Sadece kendim için değil, tüm isteyenler için gerçek olsun...

Yokluk...

Herhangi bir dizide duyduğum alelade bir cümle...

"Birisi seni üzmeye kalkarsa bil ki arkanda baban var..."

Benim yok...Son üç senedir... Beni üzmeye kalkanlarla kendim mücadele etmeliyim...Ya da buna daha baştan engel olmalıyım... Bunun için bu kadar sallamaz tavırlı, bu kadar sert ve minnetsiz görünüyorum...

Yaşla, maaşla, yaşamla alakası olan bişey değil çünkü bu... Yoksa 30'u devirdim, kendimi idare edecek maaşa ve hiç kimseye muhtaç olmayan fena da sayılmayan bir yaşama sahibim... Ama eksiğim işte... Çünkü bunun tamamen GÜVEN'le alakası var... Ona güvendiğim kadar kimseye güvenmediğim için kendime güvenmekten başka çarem yok...

Birde ÖZLEM'e çare olsa...