4.gün

yeme işi iyi hoş da uykuyu bir türlü düzene oturtamadım bu aralar...hafta sonu gün 12 civarında başladı benim için öğünler sarktı bu yüzden, biri kaçtı arada...Dünde 8 olmadan uyudum kaldım...

sabah kalkınca: 1 bardak ılık su, c vitamini, 3 kuru kayısı

kahvaltı: biraz peynir, 2 dilim ekmek, domates,salatalık

arada: yarım muz, 8-10 fındık, 10-12 leblebi

öğlen: taze fasulye, yoğurt, 2-3 dilim ekmek

ikindi: 1 elma, 2 kuru kayısı,10-12 leblebi

akşam: haşlanmış karnabahar,brokoli, tavuk, 2-3 kaşık pilav,yoğurt

2-2,5 litre su, ...spor yoktu dün... hem erkenden uyuyakaldığım için hem de adet dönemim yaklaşıyor, 2-3 gün ara vericem muhtemelen...

3. gün

bugün sabah kahvaltısında misafirimiz vardı. tüm gün kalacağını düşünerek spor işini sabahtan aradan çıkarmaya karar verdim... ve günü olabildiğince ucuz kurtarmaya...

sabah kalkınca: c vitamini, kuru kayısı, 1 bardak ılık su

kahvaltı: 3 dilim çavdar ekmeği, peynir, az yoğurt, 1-2 zeytin, domates,salatalık,biraz biber kavurması

ara 1 : az şekerli kahve, 1 armut

ara 2 : 10-12 fındık, 10-12 leblebi

akşam: 3-4 kaşık pilav, haşlama 1 but tavuk, yoğurt, domates,salatalık

yatmadan : 1 mandalina

koşu bandında 5 km hızla 50 dk yürüyüş, 2-2,5 litre su, 2 fincan yeşil çay, bunun dışında o da sayılır mı bilmem ama normal tempoda dışarıda da yürüdük arkadaşla 35-40 dk...

kahvaltının çok çeşitli olduğunu ve akşam yemeğinde de tatlı vs. olduğunu düşünürsek yine fena bir gün geçirmediğimi düşünüyorum... bu konuda megoloman mıyım neyim :)) bence bu güne ait tek kötü şey 2 bardak çayla alınan 2 kesme şekerdi...

aslında sporu bir gün 5 km hızda 1 saat yürüyüş, bir gün 25dk yürüyüş+35 dk bölgesel spor olarak planladım ama bugün denedim mekik çekmek için falan biraz erken... :)) o yüzden bir süre sadece yürüyeceğim sanırım...

2. gün

Kendime gaz vermek gibi olmasın ama başarılı bir ikinci gün geçirdim sanırım... :P tek sıkıntım geç kalktığım için öğünlerin düzensiz olması...dün mesela öğünün biri kaynadı araya...

sabah kalkınca: 1 su bardağı ılık su, 1 c vitamini tableti, 3 kuru kayısı

kahvaltı: 1 yumurta, 2 dilim ekmek, az peynir, domates, salatalık,biber

ara: 1 mandalina, 1 küçük armut

akşam: 1,5 but kadar tavuk, 2 dilim ekmek, biraz yoğurt

yatmadan önce: 1 elma

bunun dışında...

koşu bandında 4,8 km hızla 50 dk yürüyüş, 2-2,5 litre kadar su, 2 fincan ıhlamur...

umarım istikrar devam eder...umarım daha nice günler geçirebilirim böyle...

ilk gün...

hiçte fena olmayan bir ilk gün geçirdim... bana göre tabii :))

bir süre diyette olduğumu pek fazla kimseye söylemeyi düşünmüyorum... diyette olduğumu söylersem insanlar nedense destek olmak yerine köstek olmayı daha güzel beceriyor farkında bile olmasalar... herkes diyetisyen oluyor, canın bişey isteyip 2 lokma bişey yesen hani sen diyetteydin, olmaz böyle havalarına giriyorlar... bu yüzden kendi düzenimi oturtuncaya kadar en azından herkese söylememek niyetindeyim... yoksa saklamak istediğimden değil... dün işe giderken oda arkadaşıma söyledim sadece...tüm gün birlikte olduğumuz için ondan saklamak istemedim...sanki her gün böyle iddialarla ya da kararlarla gidermişim gibi "annemle babamda o kilo için iddiaya girer hep, annem hiç gelemedi henüz, moralini bozmak gibi olmasın da" oldu ilk tepkisi... bu konuda ilk defa böyle bir şeye kalkıştım aslında...

insanların ne düşündüğünü sallamamayı öğreneli uzun zaman oldu...ama daha cesaret veren bir tavrı olsaydı daha mutlu olacakmışım gibi hissediyorum şimdi... bu beni etkiledi mi... tabii ki hayır... :)) hedefe kilitlendim Allah'ın izniyle...

sabah kalkınca: 1 çay bardağı suyla c vitamini içtim, vücudum düşmesin diye...2-3 kayısı, 1 su bardağı ılık su

kahvaltı: 1 dilim kadar ekmek, peynir, az domates

kuşluk : bir minik poğaça, bir fincan bitki çayı

öğlen : bir kaç kaşık fasulye yemeği, 2 dilim ekmek, biraz yoğurt

arada 1 fincan ıhlamur

akşam: 1 çaybardağı süt, 4 kaşık corn flakes,

öğlen yemeğini geç yemiştim ve akşam o yüzden corn flakes yemiştim ve sonrasında sadece meyve yemeyi düşünüyordum... ama akşam bir komşu ziyaretine gittik...hiçbir şey yemeyeceğim diyemediğim için annemin tabağından minik bir börek, 2 tatlı kaşığı sütlaç, 2 tatlı kaşığı fava yemek zorunda kaldım... ve bence ucuz kurtuldum :))

meyve olarak ta çeyrek nar, 1 mandalina yedim ve günü bitirdim...

bunun dışında koşu bandında 4 km yürüdüm, 2-2,5 litre su içtim...

güzel oldu ilk gün güzel... :))

not1: resim netten alakasız başka bir şeyin tepkisini için çekilmişti ama bence bana da uydu...:))

not2: blog her seferinde farklı olabilir, çünkü kurcalayıp kurcalayıp beceremiyor gibiyim...

uysa da başladı...uymasa da...

uyum süreci ile arama maalesef sağlık problemleri girdi...Yürüyüşe başladığım hafta akciğerlerimdeki sorun yüzünden nefes zorluğu çektiğim için yürüme işinde çok başarılı olamadım...bu sürede yemek olayını abartmamaya çalıştığım için kilo artışı da olmadı en azından... kilo verme fikri sürekli kafamın bir köşesinde oturmuş hayata geçmeyi beklerken daha önce 12-13 kg verdiğini bildiğim bir arkadaşımın şu anda 25. kilosunu verdiğini öğrendim...bu muhabbet bir süre sonra yaparsın yapamazsın muhabbetine dönüştü ve kendimi gelecek yaza 85 kilo olma iddasına girerken buldum... :))

pis gaza geldim sanırım... onu verdiği sözleri tutmadığı yönünde sürekli eleştirdiğim için, sen verdiğin sözü tutuyor musun bir bakalım dedi... sadece bu cümle için bile zayıflamak gerek...

iddia bununla da sınırlı değil bu arada... hedef kiloya indiğimde istediğim mağazalardan istediğim her şeyi alacak, sınır yok...bak utanırım almam sanıyorsan yanılıyorsun, sıralarım elbiseleri, etekleri ekonominde küçük çaplı bir delik oluştururum dedim, hiç korkum yok dedi...keyfi bilir bence... :) yapabileceğime inanmıyor mudur nedir? benim kilo verme sürecimde o da kendiyle ilgili bir sözü tutacak, ki o her şeyden önemli aslında kendi hayatı için...

bol kazanımlı bir 8-10 ay bekliyor yani beni...belkide böyle bir sebebe ihtiyacım vardı kafamdakini harekete geçirmek için...bakalım neler yapabileceğim... daha sık yazmaya da sebep olur sanırım böylece kolay disipline olurum hem...

Allah'ım sen beni utandırma... Arkadaşıma bol(!) kazanç ver... :P Amin...

Uyum Süreci : Gün 1

Yapılanlar : Koşu bandında 4,75 km yürüyüş... Saatte 4,4-4,8 km arasında 60 dk.... 2 lt'nin üzerinde su ve 2 fincan bitki çayı...

Eleştiri : Sabah bir simit yenmese ve çaya şeker atılmasa daha iyi olacak sanki...

geri sayım

3,2,1... kayıt...

görünmez olmak...

uzun süredir aynaya bakmıyor(muş)um... yani bakıyorum da görmüyorum... belirli bişeye bakacaksam eğer (saçıma, gözüme, bir sivilceye) sadece onu görüp çeviriyorum kafamı... aynı şey fotoğraf içinde geçerli... uzun süredir fotoğraf çektirmiyorum ya da çok az çektiriyorum... çetirdiğim zaman yine çok bakmıyorum kendime... kendimi inkar ediyorum belki de... herkesin beni böyle kabul etmesi konusunda ahkam keserken sanırım kendimi kabul etme noktasında sorunlar yaşıyorum...

peki nerden çıktı bu... hafta içi bir arkadaşım ikimize dair bir fotoğraf gösterdi "çok gülüyorum ben buna, çok komik" diyerek... fotoğrafa bakmak için masamdan kalkıp onun masasına gittim... bakınca kendimi gördüm... arkamı dönüp yürümek için adım attığım bir anda çekilmişti... gülmedim ama ben, belli belirsiz gülümsedim sadece... bana göre komik değildi çünkü... o kadar kalınlaşmışım ki... bir yabancıya bakar gibi baktım kendime... o kafa benim olmasa, üzülürdüm o vücut için... nasıl yaşayabiliyor, taşımak için nasıl zorlanıyordur derdim kesin... ama bendim... zor da olsa taşıyordum, belkide bilinçaltımda varlığını inkar ettiğim için taşıyabiliyordum... eve gelip aynaya baktım dikkatlice... önce yuvarlaklaşmaktan ifademi kaybettiğimi düşündüğüm yüzüme baktım sonra da bedenime... çok uzun zamandır yaptığım şeyin farkındaydım ama böyle aniden tüm çıplaklığıyla karşıma çıkınca afalladım işte, üzüldüm...

resimdeki fırat'tan bir farkım yok anlayacağınız...onun kadar çocuğum ben de...o var olan bir perdenin arkasına saklanıyor, ben kendime görünmez perdeler çekiyorum...ve ikimizde gerçek olmayan birşeyi kabul etmeye çalışıyoruz gözümüzün kenarında bir damla yaş ile...o burası benim evimmiş diyor olmadığını bile bile... bende bu benim bedenimmiş diyorum işte...

dipteyim...sondayım....

hayatımda ilk kez kendimden nefret ettiğim bir dönemi yaşıyorum... mevzu sadece kilolar değil, o tıngır mıngır bir şekilde gidiyor ya da gitmiyor...mevzu tamamen ben...umarım gelebileceğim en kötü noktaya gelmişimdir...dibi gördükten sonra yükselişe geçme hissini yaşamak istiyorum artık...

karar versem ne....

akşamdan nasıl kararlıyım nasıl kararlıyım...tartıdaki rakamı gördükten sonra karar vermesem neye yarar...(XXX) bu işe bir dur demek gerektiğine ve yalnız başıma beceremeyeceğime inanıyorum... hoş diyetisyenlere karşıda inancımı yitirdim gibi... önce onların bana kendilerini beğendirmeleri gerekli yani... :PP yine de kontrolsüz olmuyor bu iş...

yatmadan 2 hafta önce yaptırdığım tahlilleri buldum...biliyorum ilk isteyecekleri şey çünkü...saatimi 06:30'a kurdum...07:30 civarı hastanede olmalıyım...kampüs içersindeki hastaneye gideceğim...aynı kurumda çalıştığım için hem yakın olsun istiyorum, gidip gelmenin kolaylaşması için... hem de çok para vermek istemiyorum işin aslı...07:30'a doğru hastanedeydim... aaa sıra yok... nasıl yani... insanlar 07:00'den önce geliyorlarmış ve 07:30'a kadar sıra kalmamış...personeli olduğum kurumun hastanesinden yararlanamıyorum...duruma da inanamıyorum bu arada...randevusuz çalışan kurum mu kaldı yaa...len bana faydanız yoksa (personel olarak) kime faydanız olacak...hay ben böyle işin içine küfür küfür... düşünceleriyle çıktım hastaneden...

ama koydum ya aklıma...yakınlarda ki özel hastaneyi kestirdim gözüme... ne kadar isteyebilirler madem bir karar verdim bugün uygulayayım düşüncesiyle... özel hastanedeki diyetisyen ücretini ben 25-30 civarında düşünmüştüm ama 75 liraymış...(sizi bilmem bana göre yuhhhh) anadoludaki bir çok ildeki özel hastanelerde 25-30 civarında çünkü...(bu arada bu şehirde acemiyim, fiyatlar o yüzden bana çok gelebilir) farklı ne yapacak bana Allah aşkına...

sinirlerim bozuluyor, canım sıkılıyor....ne yapılır bunun üstüne.... işe dönüp simitli, poğaçalı kahvaltı tabii ki... hüüüüü....